Sommelsdijk - Ook op deze, voor sommigen wellicht uitzichtloze vrijdag een hoopvolle column van Lucas Hartong. Lucas is columnist voor iGOnl, die om de week zijn belevingen en gedachten zal verwoorden in zijn column. Hartong heeft zijn opleidingen afgerond in de journalistiek en theologie en heeft vijf jaar in het Europees Parlement gezeten. De columns van Hartong verschijnen onder de rubriek Overig/Column. Lucas: "...Het duurde even voor ik het doorhad: hij is niet gericht op zichzelf, maar op de ander. En in deze bizarre tijden die we nu allemaal samen -maar grotendeels van elkaar gescheiden- doormaken is het me gaan opvallen dat er een overduidelijke scheiding van geesten plaatsvindt in onze samenleving..." Lees hieronder heel de column 'Hoop'.

Hoop

"Een goede vriend van me heeft Parkinson. Dat is een heel nare ziekte, waartegen tot nu toe eigenlijk nog steeds geen medicijn bestaat dat de ziekte kan genezen. Wie echter denkt dat mijn vriend eenzaam in een hoekje is gaan zitten, die vergist zich. De ziekte mag hem dan hinderen bij van alles en nog wat, maar het verhindert hem er niet van om toch zoveel mogelijk te doen. En dat is heel wat. Hij is erg handig en fixt een probleem in no time en als hij het zelf niet kan doen dan geeft hij iemand anders advies of aanwijzingen om het op te lossen. Ik ontdekte echter pas gaandeweg wat het geheim is van mijn vriend en wat zijn leven zo prachtig maakt. Het duurde even voor ik het doorhad: hij is niet gericht op zichzelf, maar op de ander.

En in deze bizarre tijden die we nu allemaal samen -maar grotendeels van elkaar gescheiden- doormaken is het me gaan opvallen dat er een overduidelijke scheiding van geesten plaatsvindt in onze samenleving. Een scheiding tussen types mens: zij die voor zichzelf en zij die voor anderen leven. Het is de pijnlijke, scherpe conclusie die je moet trekken na een aantal weken corona-crisis. Ik heb het mooiste, maar tegelijkertijd ook het slechtste in mensen naar boven zien komen. Voorbeelden te over als je enigszins de social media volgt. U kent ze ook vast wel in uw eigen directe omgeving. Een dieptepunt was wel de man in een supermarkt die een oudere dame neersloeg omdat ze hem vroeg wat meer afstand te houden.

Ik heb me lang zitten afvragen hoe het toch komt dat mensen zulk asociaal gedrag gaan vertonen en mijn analyse gaat uit naar diepe angst. Hoe gemakkelijk laten we ons verleiden tot en leiden door angst. Angst voor ziekte, tegenslag en uiteindelijk de onvermijdelijke dood. Het is zeker niet leuk en al helemaal niet iets om blij mee te zijn, maar tegelijkertijd moeten we niet menen dat het ons nooit zal raken. Een oud gezegde luidt: ‘Niets is zeker, behalve belastingen en de dood’. Een corona-crisis of welke crisis dan ook kunnen we niet voorkomen, omdat we dat simpelweg niet in de hand hebben, maar de manier waarop we ermee omgaan en hoe we ons in zo’n crisis opstellen hebben we wél volledig zelf in de hand. Angst is daarbij een slechte raadgever. Hoop daarentegen een heel goede. Onverwachte gebeurtenissen beangstigen ons in eerste instantie, maar hoop doorbreekt dat.

Angst verblindt en leidt tot puur egoïsme en uitsluitend denken aan eigenbelang. Het zicht op de omgeving en anderen is geheel afwezig. Dat resulteert in bizar gedrag als bijvoorbeeld ongeremd ‘hamsteren’ en ‘coronafeestjes', waarbij veel mensen bij elkaar komen en aan het dansen en drinken slaan, ‘want morgen vergaan we toch’. Het is het ultieme tarten van het noodlot en denken dat door herrie te maken de angst verdwijnt, maar helaas. Angst moet je niet verdringen -laat staan verdrinken- maar in de ogen kijken en overwinnen. Dat doe je door een geheel eigen beslissing die je kunt maken. Vandaag. We moeten ons echt niet laten verlammen door angst en egoïsme.

Laten we de moed hebben om ook de mogelijkheden en kansen te zien die deze crisis biedt, hoewel angst en verdriet zeker reëel kunnen zijn. Die hoeven we niet te ontkennen, maar tegelijkertijd zou deze tijd dan wel eens een periode van hoop en nieuwe focus kunnen worden. Een heroriëntatie op die zaken die er werkelijk toe doen in je leven. Dat kan alleen als je beseft dat je leven niet om jouzelf draait, maar bedoeld is om anderen mee te verrijken waar mogelijk. Mijn vriend weet er alles van. Ondanks zijn ziekte is hij er voor anderen. Een prachtig, kostbaar mens. Pak de kansen die jou vandaag geboden worden. Bel een geliefde, vriend of kind. Schrijf een kaartje, whatsapp, skype en bid voor iemand dat het een lieve lust is. Laat de actieve beslissing om te hopen de angst verdrijven. Echt, het werkt."

Lucas Hartong.