Het is 11 september 2011 geweest oftewel 9/11 op z’n Amerikaans! Een legendarische datum, die bij iedereen in het geheugen staat gegrift. De wereld zal nooit meer hetzelfde zijn. Allerlei aanduidingen en uitspraken, dat het een schokkende gebeurtenis was. 

U kunt zich ongetwijfeld herinneren waar u op dat moment was. Ik in ieder geval wel, want ik werkte voor een groot Amerikaans bedrijf met een vestiging in Rotterdam. Terwijl ik achter mijn computer zat en er altijd via Intranet berichten verschenen, kwam ineens het nieuws dat er een vliegtuig in de Twin Towers was gevlogen. Voor mij was dat zo onwerkelijk, dat ik het nauwelijks geloofde en verder ging met mijn drukke werkzaamheden. Niet veel later weer een zelfde bericht dat er opnieuw een vliegtuig zich in de andere toren had geboord. Nu was de schok pas echt groot. Op die zelfde dag duikelden de aandelen van het bedrijf waar ik voor werkte fors. Dit was voor sommige medewerkers met een behoorlijk pakket aandelen behoorlijke paniek. Een stabiel bedrijf met altijd een goede winst en stijgende aandelen bleek letterlijk in één klap onderuit te kunnen gaan.

Reflectie
Toen ik s’ avonds thuis kwam en mijn vrouw het nieuws nogmaals vertelde en wij de beelden op televisie zagen, realiseerden we het ons echt. We keken niet naar een boze film, maar het was de werkelijkheid die we in Amerika zagen gebeuren. Inmiddels is het 10 jaar geleden en kan ik het nauwelijks geloven dat het weer al deze lange periode is. En de wereld is echt veranderd, kennelijke zekerheden of vermeende stabliteit blijkt plotsklaps anders te kunnen zijn. Ik heb maar een jaar bij het Amerikaanse bedrijf gewerkt en dat was al veel te lang. Ik geloof niet in het systeem hoe Amerikaanse bedrijven denken hun mensen te moeten motiveren Ik had dan ook discussie met de directie om op een andere manier naar mensen te kijken. Medewerkers willen gemotiveerd worden door ze met respect te behandelen. Uitdagende opdrachten te krijgen met verantwoordelijkheid, maar niet opgejaagd te worden tot nog een grotere prestatie zonder echte verantwoording. Wij hadden destijds een ziekteverzuimpercentage van ca. 8% en u raadt het al er waren veel klachten van overspannenheid of burn-out. Ik heb dat bespreekbaar gemaakt, maar hiervoor was geen echt gehoor. Op dat moment stond mijn beslissing al vast om weg te gaan tot er van het Europese hoofdkantoor in Parijs een decreet kwam waarin voor de nieuwe budgetcijfers werd geëist dat er niet 21 maar 22% winst moest worden gemaakt!

Angst
De wereld leeft in angst voor oorlogen, aanslagen, het verlies van een baan, een ernstige ziekte, een gek die met zijn pistool mensen vermoord en noem alle zaken maar op. Sinds 11 september is de wereld echt niet meer hetzelfde en dat merken we dagelijks. Kijk wat er in de Arabische wereld het afgelopen jaar is gebeurd. Het jaar 2011 wordt opnieuw een bijzonder jaar en al vliegt de tijd dan vraag ik mij af wat ons nog meer voor verrassingen staan te wachten. Onze grote broer Amerika leeft in angst zoals zij in bedrijven mensen angstig maken en opjagen. Al 10 jaar zit de schrik er goed in, maar zullen ze daardoor anders worden? Ik denk van niet. De wereld is sinds 11 september nog meer op hol geslagen en waar blijft de tijd als we terugkijken en nadenken over onze wereld. Als ik het allemaal zie dan ga ik toch maar naar het relaxte Griekenland verhuizen, dan heb ik straks ook geen last meer van de Euro!

Reageren