Bestaat er in de Nederlandse politiek liefde en barmhartigheid voor de mens? Of is de liefde voor de mens, in het geval met Mauro, totaal verdwenen? Deze jongen, die op het vliegtuig naar Nederland werd gezet door zijn moeder, kwam hier als kind van negen. Hij is nu niet zeker over zijn toekomst hier in Nederland en bij zeer goede pleegouders werd hij opgevoed. Nu komt er een andere tijd aan voor deze jongen van achttien jaar. 

Hij werd door de politiek slecht behandeld en uitgezet uit Nederland. Als je de geschiedenis van het Nederlandse volk kent is het een volk dat zijn bekendheid heeft als land dat hulp geeft aan mensen die al eeuwen in moeilijkheden zijn. Een volk van barmhartigheid en die liefde voor zijn medemens heeft dat in moeilijkheden is gekomen. Deze jongen is in moeilijkheden gekomen door het politieke systeem dat naar voren kwam (in dit geval) in zijn leven en hem wil uitzetten. Hoe diep zit het bij deze politieke personen in hun hart die dit naar voren brengen? Je vraagt je af hoe diep het bij Leers in zijn hart zit. Om dit ten uitvoer te brengen bij deze jongen.. Zelf heeft Leers problemen genoeg gehad als burgemeester van Maastricht. Over de reden geef ik geen commentaar. Hij stopte zelf als burgemeester. Hij is nu minister van Asiel. Het is voor mij onbegrijpelijk dat de politiek zich over de jongen dagelijks bezig houdt. Het is beter voor een kabinet om zich dagelijks in te spannen voor andere politieke zaken dan steeds over dit geval. Dat de regeringspartijen daaraan meewerken is voor mij niet te begrijpen. In mijn optiek dragen ze niet de liefde en barmhartigheid voor deze jongen. Een jongen met een goed hart en stijl van leven. Goed opgevoed in een Nederlands gezin en die al zoveel jaren hier woont, zo te behandelen? De politiek heeft al jaren niet naar hem gekeken en maakt hem nu het leven zo zuur. Hij is nu een jongen die helemaal in de Nederlandse samenleving is opgegroeid. De macht van het politieke spel De onderlinge mening bij het CDA is zo groot in de partij en dat is nu weer gebleken met de landuitzetting van Mauro. In dit gedoogkabinet zie je nu weer dat de politieke macht de eerste plaats inneemt en de mens de tweede in dit geval. Om de macht van de politieke macht van uitvoeringen van beslissingen te handhaven. Ook in dit geval is de politieke strijd van de CDA-leden een strijd die de partij weinig goed doet. Op deze voortgang zal het CDA nog veel meer te verduren hebben wanneer er onder de leden geen eensgezindheid te vinden is. De tijd zal leren hoe het CDA als politieke partij zal voortbestaan.

Reageren