Van begin af aan, toen men sprak om de euro in te voeren, waren Nederland en Duitsland echte voorstanders. Want de euro zou de winst met bakken uit de hemel halen, als stortregens. Maar niets is minder waar, bij het inschakelen van de euro als betaalmiddel had men ook met de andere eurolanden te maken. Wist men toen al wel zeker hoe deze landen aangekleed waren met hun geld en begroting. 

Dus de financiële draagkracht van de Europese landen moest goed zijn. Maar in de tweede kamer waarschuwde een politicus van het CDA dat het wel eens gevaarlijk kon worden door de Zuid-Europese landen mee te laten doen. Er werd toen geen aandacht aan geschonken. Duisenberg, Kok en Zalm, dat waren de mannen in Nederland die onze sterke harde gulden wilden inwisselen voor de euro. Zij wilden graag de euro als betaalmiddel voor heel Europa. Bij het invoeren van de euro was de waarde van de gulden en de mark voor de Zuid-Europese landen een munt die een hoge waarde had ten opzichte van de waarde van hun oude munt. Verschillende Zuid-Europese landen wilden dat de omrekening van de euro naar hun munt niet te hoog zou zijn. Want de mark en de gulden waren de sterkste munten op dat moment. Nu is te zien om welke landen dat toen ging, voor Griekenland. De Zuid-Europese wilden de waardering van de gulden ten opzichte van de euro op 2,20 gulden zetten. Het is zelfs zo, dat indien het niet zo lukken Kok ook nog wel een mindere waarde van de gulden wilde accepteren om de zaak toch maar door te laten gaan. Er is te gemakkelijk gepraat door de Europese politici die er mee bezig waren om de zaken te regelen om de euro ook voor die landen in te voeren. De gevolgen die we nu thans ondervinden zijn aan het verkeerde besluiten die toen genomen zijn te wijten. Het politieke beleid bij het invoeren van de euro is te gemakkelijk geweest, nu hebben we de moeilijkheden. Ik zou zeggen voert dn euro in voor de rijke landen en dn zeuro voor de rest van Europa. Toen de euro er eenmaal was in Nederland werd veel consumpties direct veel duurder, en Zalm zei dat dat zo maar leek. De controle op de begrotingen van de Zuid-Europese landen is te gemakkelijk gegaan. Teveel vertrouwen, er is teveel geaccepteerd. Het zijn degenen die het financiële beleid goed hadden moeten voeren, die thans de schuldigen zijn van de problemen die we nu ondervinden.  De  rijke landen krijgen nu de problemen op het bord van de arme landen, terwijl de rijke landen eigenlijk al genoeg problemen zelf hebben. Is Europa nog wel te redden met de euro? Is het uiteindelijk niet beter dat de euro op een andere manier wordt gehandhaafd, of kunnen we ‘m beter stilletjes laten verdwijnen….

Reageren